رجعت 

رجعت چیست؟
موضوع رجعت به عنوان یکی از حوادث مهم هنگام ظهور حضرت مهدی(عج )یکی از مباحث مهم اسلامی است که از قدیم ترین ایام تا عصر کنونی مورد توجه جامعه بشری است در این خصوص دانشمندان اسلامی اعم از متکلمان ،فلاسفه ،عرفا،فقها و حتی داستان نویسان و لغت شناسان کتاب ها و مقالات فراوانی نوشته اند و هر کدام به نحوی خواسته اند که این حقیقت اسلامی را تشریح و تبیین نمایند و البته بعضی نیز در پی انکار آن موضوع برآمدند ما در این نوشتار مختصر، برآن شدیم تا گوشه هائی از این مسئله مهم اسلامی را مورد بررسی قرار دهیم تا ادای دینی به ساحت مقدس حضرت حجت(عج)و مؤمنان مخلص نموده باشیم ؛خصوصا در این زمان و عصری که گروه های افراطی فراوانی با عناوین دینی و نمادهای مبارک اسلامی ظلم فاحشی را به متدینین و جوامع انسانی انجام می دهند و موجب وهن جهان اسلامی شده اند بالاخره در دوره اخیر که عده ای قربتاَ الی الله انسان ها را سر می برند و عده ای نیز با حمایت جهان سلطه در پی نسل کشی انسانی در جوامع مظلوم اسلامی می باشند بدین جهت امیدواریم با سعی و تلاش اندکی که در این موضوع انجام می دهیم با استناد به مبانی مکتبی و با زنده نگهداشتن امید به حاکمیت مهدوی و اجرای عدالت و تقوی در روی زمین به تکلیف خود عمل نماییم.
مفهوم رجعت:
معنای رجهت که مصدر ثلاثی مجرد از باب رجع می باشد در لغت به معنی بازگشتن و برگشتن( رجوع )است آن چنانکه در کتاب مصباح المنیر آمده است الرجعةبالفتح ،الرجوع، گر چه در بعضی از کتابها قید یک مرتبه برگشتن ذکر شده است مانند کتاب تاج العروس زیبدی می نویسد:الرجعةُ المّرة من الرجوع یعنی یک بار بازگشتن.
در همین معنا عبارت قرآنی :قال رب ارجعون ؛آیه 99 سوره مؤمنون در مورد بعضی از افراد که زمان مرگشان می رسد می گویند پروردگارا مرا بازگردان به کار رفته است.
امّا در اصطلاح اسلامی و شیعی با تناسب مفهوم لغوی رجعت یعنی:
بازگشتن جمعی از پیامبران الهی و برگشت ائمه معصومین علیهم السلام و گروهی از مؤمنان خالص و کفار و منافقان به عالم دنیا در دوره ظهور حضرت بقیةالله الاعظم علیه السلام.
این تعریف برگرفته از مباحث گوناگون تعاریف علماء و دانشمندان است که به طور اجمال بیان شده است بنابراین از تشریح جزئیات تعاریف صرف نظر نمودیم تا به طور مختصر مفهوم کلی رجعت در لغت و در عقیده اسلامی و شیعی روشن گردد.
فلسفه و اهداف رجعت:
قبل از ذکر اهداف و حکمت رجعت خوب است نکته ای را یادآوری نمایم و آن اینکه ممکن است بعضی بگویند با عنایت به قبول حکومت مهدوی و دست یافتن به همه اهداف خلقت و رسالت و نبوّت از طریق ایشان دیگر چه نیازی به رجعت است یا اینکه اساساً ما حق داریم حاکمیت معصومین علیهم السلام در دوره ظهور فلسفه ای و اهدافی تعیین کنیم و یا اصلاً ما می توانیم برای آن بزرگواران تعیین تکلیف نماییم ،در پاسخ باید اشاره کنیم که هدف ما از بیان فلسفه و حکمت یا اهداف رجعت تعیین تکلیف برای معصومین نیست و نمی خواهیم بگوئیم که با ظهور حضرت حجت علیه السلام اهداف انبیاءو ائمه معصومین تحقق پیدا نمی کند بلکه منظور آن است که فائده و علت رجعت را ذکر نموده باشیم و بدانیم که رجعت با چه هدفی صورت می گیرد ،بنابراین بر اساس مستندات و روایات اهداف رجعت را یادآوری کردیم با این توجه که از نظر شیعه و اهل سنت عمر دنیا به حاکمیت مهدوی ختم خواهد شد.
خوب است به روایت کوتاهی اشاره نماییم که در کتاب رجعت در عصرظهور صحفه 145 به نقل از مسند احمد حنبل صحفه 99 از قول پیامبراکرم(ص)نقل شده است که:
لَو لَم یبق من الدنیا الّا یوم بعث الله عزّوجلّ رجلاً منّا یملَأها عَدلاً کما مُلئَت جوراً
کما اینکه از قول ابوهریره نیز به نقل از پیامبراکرم(ص)ذکر شده که اگر از دنیا نمانده باشد مگر یک شبی در آن شب مردی از اهل بیت(ع)من مالکیت و حاکمیت پیدا می نماید.
1) تحقق وعده حاکمیت مؤمنان در روی زمین:
کتاب بحارالانوار جلد 53 صفحه 65 مرحوم مجلسی روایتی از حضرت امام صادق علیه السلام نقل می کند که آن حضرت در شرح و ذیل آیه 55 سوره نور می فرماید:
آیا نمی دانی که بیشتر انبیا در دنیا یاری نشدند بلکه به شهادت رسیدند و امامان هم پس از آنها به شهادت رسیدند و یاری نشدند پس این نصرت وعده داده شده الهی در زمان رجعت محقق خواهد شد.
یعنی حاکمان روی زمین که یعبدوننی در شأن آنها ذکر شده و عبارت لایشرکون بی شیئاًدر حق آنها گفته شده درروی زمین حضورپیدا می کنند واین کار درزمان ظهور در دوره رجعت انجام می شود .
2)اظهارقدرت و تجلی عظمت الهی:
دوره رجعت دوران تجلّی عظمت و قدرت الهی شمرده شده است و در واقع عالم رجعت را قیام اصغر ذکر کرده اند که بازگردانیدن مؤمنان خالص و کافران محض دو نشانه مهم قدرت الهی است تا مردم با مشاهده آنها به نهایت درجه معنویت برسند و همانند جریان حضرت ابراهیم و حضرت عیسی علیهماالسلام تا آن اتفاقات انگیزه ای برای تقویت ایمان و باور به روز قیامت باشد در تفسیر نمونه در ذیل آیه کریمه و ذکرهم بایام الله سوره ابراهیم آیه 5 روایتی از حضرت صادق علیه السلام بیان شده که آن حضرت فرمودند:
ایام الله 3 روز است روز قیام حضرت مهدی(عج)روز رجعت و روز قیامت .
بنابراین با عنایت به مهم بودن آن ایام سه گانه و سرنوشت ساز بودن آنها و اینکه همه آنها نشانه ای از عظمت الهی است رجعت یکی از ایام تجلّی قدرت لایزال قادر متعال است.
3)تشفّی دل مؤمنان:
در زیارت حضرت ولی عصر(عج)در سرداب مقدس سامراءمی خوانیم:
...وأن یجعل لی کَرّةً فی ظهورک و رجعة فی أیّامک لِأبلغ من طاعتک مرادی و اشفی من اعدائک فوأدی.
بنابراین شادمانی و تشفی دل مؤمنان از جمله حکمت های رجعت ذکر شده است همچنین در روایتی از حضرت امام صادق(ع)در شرح آیه 39 سوره نحل ذکر شده که ایشان فرمودند:یعنی فی الرجعةسیردهم فیقتلهم و یشفی صدور المؤمنین منهم(کتاب رجعت در عصر ظهور صحفه 153)یعنی در رجعت آنان را بر می گرداند و آنها را می کشد تا دل مؤمنان را شفا دهد و آنها را شادمان نماید.
4)عزت مؤمنین و خواری کافران.(عذاب و ذلت کافران)
یکی دیگر از فلسفه های رجعت عزیز شدن مؤمنین و ذلیل شدن کافران ذکر شده است.
امام محمد باقرعلیه السلام می فرماید مؤمنان بر می گردند تا عزیز شوند و چشمان آنان روشن گردد و تبهکاران بر می گردند تا خداوند آنان را خوار و ذلیل نماید.(بحارالانوارجلد53 صحفه 64)
در واقع در رجعت بخشی از اجر و پاداش مؤمنان و عقاب کافران اجرا می شود و ثواب نهایی و کیفر نهایی در روزگار قیامت خواهد بود.
و از حضرت امام موسی کاظم علیه السلام روایتی است که آن حضرت در بخشی از سخنان خود می فرمودند:
ویردّلهم اعدائهم مهم حتّی یأخذوا بثارهم (نقل از کتاب مختصر بصائر الدرجات صحفه 28)
یعنی دشمنان مؤمنان به همراه آنها برگردانیده می شوند تا مؤمنان انتقام خون خود را بگیرند بنابراین بخشی از کیفر کفار و قاتلان انبیاءو امامان معصوم و شهداءدر دنیا به صورت انتقام و عذاب که موجبات خواری آنهاست در دنیا در زمان رجعت عملی می گردد.
5)ارتقای کمال نفسانی:
یکی دیگر از دلایل رجعت و اهداف ارزشی آن دوران معنوی به کمال رسیدن نفوس مؤمنین بدون هیچ مانعی ذکر شده است.
بدون شک هدف از خلقت انسان و ارسال انبیاءازناحیه خداوند معرفت و شناخت الهی و تکامل بشر و عبودیت انسان است و چون این هدف برای همگان در روی زمین میسر نشده است و به جهت ظلم و ستم گروهی از کفار و منافقین مانع برای اجرای هدف پیش آمده بنابراین در دوران رجعت موانع برطرف می گردد و مؤمنان خالص در ارتقای تکامل معنوی با داشتن اقتضاءذاتی در دولت کریمه اهل بیت علیهم السلام به کمال نهائی خود می رسند و هدف آفرینش تحقق پیدا می کند.
6)یاری و نصرت دین خدا:
یکی از اهداف رجعت حمایت و یاری دین خداوند ذکر شده است ،خداوند برای مجاهدین و شهداءدر راه حق اجر و پاداش فراوان ذکر نموده و آنها را مرزوق عندالله می داند بنابراین مؤمنان با جان و دل آماده یاری دین حق و دفاع از اسلام و مبارزه با دشمنان می باشند و همیشه آرزوی مجاهدت در راه خدا و شهادت در راه او را دارند بدین جهت است که در بسیاری از دعاها و مبانی دینی می خوانیم که آنها آرزو می کنند از دین خدا حمایت نمایند و به شهادت برسند و حتی اگر کشته شوند دوباره برگردند و شهید شوند،در این خصوص حتی در کتب اهل سنّت نیز روایات عدیده ای وجود دارد از جمله در کتاب احیاءعلوم الدین جلد 4 صحفه 496 روایتی است که :
در بهشت مردانی گریه می کنند وقتی از آنها علت گریه شان سئوال می شود می گویند گریه می کنیم به این سبب که چرا در راه خدا بیشتر از یک بار کشته نشدیم و دوست می داریم که به دنیا برگردیم و بارها به شهادت برسیم.
بدین جهت در زمان ظهور و در ایام رجعت مؤمنان خالص و بعضی از شهداءبرمی گردند که از دین خدا حمایت کنند و مجدداً به شهادت برسند یا از ثواب مجاهدت در راه خدا برخوردار شوند.
7)یاری امام زمان(عج):
یکی از حکمت ها و اهداف والای رجعت یاری نمودن آخرین حجت خدا که موعود همه ادیان به ویژه جهان اسلام است ذکر شده این مطلب بسیار گسترده در روایات و دعاها بیان گردیده است.
این مطلب در دعای عهد و زیارت امام زمان(عج)در سرداب و بسیاری از موارد دیگر صراحتاً ذکر شده است.
در دعای عهد می خوانیم که:خدایا مرا از یاوران و حامیان و کسانی قرارده که او را یاری می کنند و از او دفاع می نمایند و دستورات او را اجرا نموده و در یاری او شهید می شوند.
در بیان نورانی امام صادق علیه السلام در خصوص زیارت امام حسین علیه السلام آمده است که بگو:
اللّهم اجعلنا ممّن ینصره و ینتصره به و یمن علیه بنصرک لدینا فی الدنیا والاخره
بنابراین یکی از عالی ترین حکمت و فلسفه که آرزوی بسیاری ها بر آن است یاری نمودن حضرت حجت(عج)و همراهی کردن با ایشان و جزءیاران آن حضرت بودن است که انشاءالله خداوند این مطلب را نصیب همه ما ارادتمندان و شیعیان و پیروان آن ذخیره الهی بنماید و اسم همه ما در لیست کارگزاران حاکمیت مهدوی و دولت عدالت آن فرزند زهرا(س)ثبت گردد.
آیا رجعت ممکن است؟(امکان عقلی دارد یا خیر)
ممکن است عده ای بگویند با عنایت به اینکه عالم دنیا عالم مواد و اجرام و اجسام است و از طرفی از دوره زندگی انبیاءو ائمه معصومین علیهم السلام و بعضی مؤمنان و شهداءپیشین قرن ها می گذرد آیا از دیدگاه عقل و با توجه به موقعیت زمانی و مکانی امکان دارد که افرادی مجدداً به دنیا برگردند و اساساً این موضوع عقلاًپذیرفتنی است یا خیر؟
در پاسخ به صورت مختصر باید گفت که بهترین دلیل برای امکان چیزی وقوع و تحقق عینی و خارجی آن چیز است بدین جهت اگر ما قبل از برپائی قیامت نمونه هائی از برگشت افراد بعد از مرگ را داشته باشیم بهترین دلیل عقلی و عرفی برای تحقق و امکان رجعت را داریم ضمن آنکه باید توجه داشته باشیم که رجعت نمونه کوچکی از قیامت است یعنی اینکه در قیامت بازگشت همه مردم و زنده شدن همه افراد مخلوق است،روح به بدن آنها برمی گردد و خداوند با برپائی موازین الهی و محاسبات و اعطاءثواب و اجرای عقاب محشر کبری برپا می کند و اهل تقوی را به بهشت و اهل کفر و نفاق و عناد و گناه را به جهنم می فرستد و این موضوع رجوع روح به بدن محال عقلی نیست و ممتنع بالذات نمی باشد و فیض و امر خداوند به چیز ممتنع الوجود تعلق نمی گیرد و بمثابه آن لیکن در مقیاس کوچکتر امکان ذاتی رجعت نیز وجود دارد چون این موضوع همانند اجتماع نقیضین و غیره امتناع ذاتی ندارد و امام صادق(ع)فرمودند:رجعت قدرت است گر چه دیگران نتوانند .
البته دلایل و نمونه های اجرا شده در دنیا خود شاهد کافی برای امکان و تحقق رجعت می باشد و جناب شیخ الرئیس ابو علی سینا می فرماید:
آنچه را گوش شما از مسائل عجیب زمان و امور شگفت شهرها شنید آن را در بوته امکان قرار بده مادامی که برهان قطعی آن را نفی نکرده باشد.
بنابراین احیاءبعد از اماته در دنیا که از آن تعبیر به رجعت می کنیم از موضوعات ممکنه ذاتی است و عقلاً محال نیست،امّا نمونه عینی رجعت انجام شده را خوب است با سند قطعی قرآنی ملاحظه کنیم در سوره مبارکه بقره آیه 259 می خوانیم:
اَوکالّذی مرّ علی قریة و هی خاویةعلی عروشها قال اَنّی یُحیی هذه اللهُ بَعد مَوتها فأماتَه الله مأةعامٍ ثمّ بعثه قال کم لبثت قال لبثت یوماً أو بعض یومٍ قال بل لبثت مأة عامٍ فانظر الی طعامک و شرابک لم یتسنه و انظر الی حمارک و لنجعلک آیة للناس و انظر الی العظام کیف ننشزها ثم نکسوها لحماٌفلما تبین لَهُ قال أعلَمُ أنَّ الله علی کل شیءٍ قدیرٌ.
 ترجمه:
یا مانند کسی که از کنار یک آبادی ویران شده عبور کرد در حالی که دیوارهای آن به روی سقف ها فرو ریخته بود (و اجساد و استخوان های اهل آن در هر سو پراکنده شده بود)با خود گفت چگونه خدا اینها را پس از مرگ زنده می کند در این هنگام خدا اورا یکصد سال میراند سپس زنده کرد و به او گفت چقدر درنگ کردی گفت یک روز یا بخشی از یک روز خداوند فرمود خیر بلکه یکصد سال درنگ کردی نگاه کن به غذا و نوشیدنی خود(که همراه داشتی با گذشت یک قرن)هیچ گونه تغییر نیافته است و به الاغ خود نگاه کن (که چگونه متلاشی شده و این زنده شدن تو پس از مرگ هم برای اطمینان خاطر توست و هم)برای آنکه تو را نشانه ای برای مردم قرار دهیم اکنون به استخوان های مرکب سواری خود نگاه کن که چگونه آنها را بهم پیوند می دهیم و گوشت بر آن می پوشانیم هنگامی که این حقایق بر او آشکار شد گفت می دانم خدا بر هر کاری تواناست؛
این جریان مربوط به حضرت عزیرپیامبر است که بعد از صد سال زنده شد و با چشم خویش برگشت بعد از مرگ را دیده است و اعلام می دارد که خداوند بر هر کاری قادر است این جریان دلیل عینی و واقعی بر رجعت در دنیا قبل از قیامت است.
نمونه کامل و روشن دیگری را در سوره مبارکه بقره آیه 56 می بینیم که در مورد 70 نفر از برگزیدگان قوم موسی علیه السلام است که به موسی گفته بودند که ما به تو ایمان نمی آوریم مگر آنکه خداوند را آشکارا ببینیم و علیرغم تذکرات حضرت موسی علیه السلام برخواسته خود تأکید می کردند تا آنکه خداوند به وسیله سائقه ای آنها را گرفتار نمودند و همگی مردند و موسی علیه السلام از پیامد آن در بین بنی اسرائیل نگران بود لذا از خداوند خواست که آنها را به زندگی برگرداند خداوند نیز بنا به مصالح درخواست و دعای او را اجابت کرد و همگی زنده شدند و به خانه های خود بازگشتند و مدتی زندگی کردند و دارای فرزند شدند و پس از رسیدن اجل نهائی از دنیا رفتند.
نتیجه بررسی این وقایع انجام شده آن است که رجعت نمونه انجام شده دارد بنابراین هیچ مانع عقلی برای آن نیست.
اثبات رجعت با آیات قرآنی و روایات:
غیر از بحث عقلی در خصوص امکان وقوع رجعت دلائل شرعی و نقلی برگرفته از قرآن کریم و روایات نیزمؤید وقوع رجعت قبل از برپائی قیامت است یک دلیل بسیار متقن آیه مبارکه 83 سوره نحل است در این آیه خداوند می فرماید:
و یوم نحشر من کلّ اُمة فوجاً ممّن یکذب بایاتنا فهم یوزعون.
«روزی که از هر امتی گروهی را بر می انگیزیم از آنها که آیات ما را تکذیب می کردند پس آنها بازداشته می شوند »
در این آیه شریفه سخن از روزی است که گروهی انگیخته می شوند،برخاستن گروهی از مردم اشاره به روزی قبل از قیامت دارد زیرا در قیامت رستاخیز همگانی است یعنی همه انسان ها از اولین تا آخرین در قیامت محشور می شوند در حالیکه این آیه بازگشت جمعی از افراد انسانی را بیان می کند حال سئوال این است این بازگشت گروهی از مردم در چه وقت است ،برای روشن شدن موضوع نگاهی به بیان تفسیری خاندان عصمت و طهارت خواهیم داشت .
در این رابطه در تفسیر مجمع البیان مرحوم طبرسی(ره)روایاتی ذکر شده از جمله روایتی از حضرت امام صادق(ع)است در آن روایت آمده است که از آن حضرت راجع به تفسیر این آیه شریفه سئوال شد که آن چه وقت است امام صادق علیه السلام به راوی فرمودند مردم در مورد آن چه می گویند راوی گفت آنها می گویند این آیه در مورد قیامت است امام صادق علیه السلام فرمودند آیا خداوند در قیامت گروهی را بر می انگیزد و گروه دیگر را رها می کند این گونه نیست این آیه در باره رجعت است اما آیه مربوط به قیامت این آیه است که خداوند می فرماید:
وحشرناهم فلم نغادر منهم احداً(آیه 47 سوره کهف)یعنی آنان را برانگیختیم پس هیچ کس از آنها را وانگذاشته ایم .
تحلیل و تفسیربسیار روشن نقل شده از امام صادق علیه السلام دلیل صادق و مهمی بر اثبات رجعت قبل از قیامت می باشد.
ضمنا یکی از دلایل قاطع قرآنی برای اثبات رجعت آیه مبارکه 95 سوره انبیاءمی باشد که در آن خداوند می فرماید:مردم هر منطقه ای را که ما با عذاب هلاک کردیم آنها به دنیا بر نمی گردند ،اگر مراد از عبارت لایرجعون آن آیه در قیامت باشد قطعاًنقض قرض است زیرا در قیامت همه انسان ها باز می گردند چه کسانی که با عذاب هلاک شدند و چه کسانی که با اجل طبیعی فوت نمودند چه کسانی که به شهادت رسیدند بنابراین این آیه کریمه نیز دلیل واضحی بر جریان رجعت به دنیا قبل از قیامت خواهد بود.
چه کسانی رجعت می کنند؟
یک سئوال فراگیر در مبحث رجعت آن است که چه کسانی رجعت می کنند؟ و آیا ذکری از نام آنها در اسناد روایی وجود دارد ،این مطلب از مباحث پر رونق و قابل توجه در موضوع رجعت است و الحمدالله روایات فراوانی در این خصوص وجود دارد و اسامی بسیاری چه به صورت معین ذکر نام و چه به صورت عددی گروهی بیان گردیده است.
در خصوص رجعت کنندگان با بررسی اجمالی در می یابیم که سه دسته روایات در مورد رجعت کنندگان وجود دارد:
1-دسته ای از روایات به صورت عام بدون ذکر مشخصات و به صورت کلی می گویند گروهی از مؤمنان خالص و کافران و منافقان رجعت می کنند مانند روایتی که از امام صادق علیه السلام است که حضرت فرمودند:
انّ الرجعة لیست بعامة و هی خاصةً لایرجع الاّ مَن محض الایمان محضاً او محض الشرک محضاً یعنی رجعت عمومی نیست و فقط مؤمنان خالص و کافران و مشرکان محض باز می گردند(کتاب رجعت در عصر ظهور صحفه 194)
2- دسته دوم روایاتی است هستند که افراد مشخصی را از مردان و زنان ذکر می نمایند این بخش از روایات فراوانند مانند روایاتی که بعضی از مردان و زنان را ذکر نمودند از جمله:
مفضل بن عمر و 44 مرد همراه او یا حمران بن أعین یا اسماعیل بن جعفرالصادق(ع)و داود رقّی و بسیاری دیگر و از زنان نیز اسامی افرادی از جمله ،قنوا دختر رشید ،ام ایمن،سمیه مادر عماریاسر،زبیده ،ام خالد و غیره ذکر شده است و حتی در روایات بیان شده است که آنان در عصر رجعت مجروحان را مداوا و به مریضان رسیدگی می کنند.
3-دسته و گروه سوم روایاتی است که رجعت های ممتاز را بیان می کنند یعنی روایاتی که رجعت پیامبران و پیروان آنها و رجعت امامان معصوم را تشریح می نماید البته بعضی روایات بیانگر رجعت همه پیامبران و بعضی رجعت بعضی از انبیاءرا بیان می کنند و بسیاری از روایات رجعت خاص پیامبراکرم(ص)و امامان معصوم را ذکر می کنند.
در نتیجه رجعت کنندگان پیامبران و امامان معصوم علیهم السلام و مؤمنان خالص و گروهی از شهداءو کافران خالص می باشند.
زمان رجعت:
یک مبحث بسیار مهم در موضوع رجعت سخن از ظرف زمان رجعت است،البته در اثناءسخن کراراً بیان شد که وقت رجعت چه زمانی است لیکن در این بخش به طور خاص به ظرف وقوع رجعت می پردازیم،بر اساس روایات رسیده از حضرات معصومین و اقول علماءامامیه به طور قطع زمان رجعت هنگام ظهور حضرت مهدی موعود(عج)است یعنی ظرف زمانی رجعت همان دوران ظهور و حاکمیت مهدوی است بنابراین قبل از ظهور امام عصر(عج)رجعت نیست و پس از دوران زندگی امام عصر(عج)هم رجعت نیست بلکه در دوره زمانی ظهور دوازدهمین حجت خدا بر روی زمین رجعت انبیاء و ائمه معصومین و مؤمنان خالص و کفار محض انجام می شود.
اینک جهت ارائه نمونه های مستند به نقل بعضی روایات مأثوره و جملات علماءگرامی اشاراتی داشته باشیم.
الف-روایتی از حضرت امام محمد باقرعلیه السلام است که فرمودند ، حضرت امام حسین علیه السلام قبل از شهادتش در کربلا سخنانی با یاران خود فرمودند تا رسیدند به این جملات که:
فأبشروا فوالله لئن قتلونا فانا نرد علی نبینا،قال،ثم أمکُثُ ماشاءالله فأکون اوّل مَن یَنشقُ الارض عنه فأخرج خرجةًیوافق ذلک خرجة أمیرالمؤمنین و قیام قائمنا و حیاة رسول الله ...(کتاب رجعت در عصر ظهورصحفه 162 به نقل از کتاب بحارالانوارجلد 45 صحفه 480)فرمودند:
«بشارت باد بر شما اگر ما کشته شویم به سوی پیامبر خود باز می گردیم مدتی در آن عالم می مانم به مقدار آنچه خدا بخواهد پس از آن اولین کسی که زمین بر او شکافته می شود و به دنیا باز می گردد من هستم بیرون می آیم بیرون آمدنی همراه با بیرون آمدن امیرالمؤمنین و ظاهر شدن قائم ما در حالی که رسول خدا زنده است (یعنی رجعت من با رجعت حضرت علی(ع)و قیام قائم آل محمد(عج)و حیات دوباره پیامبر اکرم(ص)همزمان می باشد.»
این روایت که بخشی از آن را نقل کردیم چند ویژگی دارد :
1-زمان رجعت را در عصر ظهور معرفی می کند .
2-همزمانی رجعت پیامبر اکرم(ص)و حضرت علی(ع)و امام حسین(ع)را بیان می کند.
3-در بخش های دیگر روایت می فرماید که پیامبر اسلام(ص)پرچم خود را به حرکت در می آورد و به همراه شمشیرش به امام زمان(قائم آل محمد(عج))می دهد .
4-در بخشی هم می فرماید که ما مدتی که خدا بخواهد در دنیا بعد از رجعت می مانیم .
5-همزمانی رجعت دانیال و یونس را هم ذکر می کند.
ب- مرحوم شیخ مفید روایتی را از حضرت امام صادق(ع)نقل می فرماید که آن حضرت فرمودند:
هنگام قیام قائم(عج)کسانی که دارای ایمان محض و یا کفر محض هستند باز می گردند.(نقل از کتاب تصحیح الاعتقادات شیخ مفید صحفه 90)
ج- جملاتی از مرحوم ابوالحسن الشریف صاحب تفسیرمرآة الأنوار:
بدانید که ثبوت رجعت به معنای خروج بعضی مردم از قبور خود به دنیا و زندگی مجدد آنان ،بعد از ظهور امام زمان(عج)و رجعت پیامبر اسلام(ص)و ائمه اطهار(ع)یا بعضی از آنان به ویژه امیرالمؤمنین(ع)و امام حسین(ع)و زمام امور را به دست گرفتن و دشمنان اسلام را به سزای اعمالشان رساندن از مسائلی است که اصلاً جای شک و شبهه ای در آن نبوده است بلکه از جمله ضروریات مذهب است .(به نقل از کتاب الشیعه و الرجعة جلد 1 صحفه 277)
نکته پایانی:
در پایان مبحث این مقاله نکته ای را لازم می دانم باینکه در بسیاری از روایات و نقل قول ها زمان هائی را برای حکومت پیامبر اسلام(ص)و امامان علیهم السلام بعد از رجعت در دوران ظهور بیان کرده اند که بسیار متفاوت از یکدیگر است بنابراین تعیین دقیق و مدت اقامت آنان و مردم در دوره رجعت فعلاً میسر نیست و علم آن را خداوند و حضرات معصومین می دانند و نیازی به اصرار بر این مطلب نیست کما اینکه بدون شک رجعت حضرت مهدی موعود(عج)در عصر ظهور که خود زنده هستند مفهومی ندارد و اگر صحبتی از رجعت از امامان معصوم مطرح گردد هدف ائمه معصومین به شهادت رسیده قبل از عصر ظهور است فلذا بعد از گذشت دوره امامت و رجعت پیامبران و امامان و گذشت زمان حاکمیت حضرت مهدی(عج)دیگر رجعتی نخواهد بود و آن وقت است که آثار قیامت ظاهر و شرایط پایان عمر دنیا فراهم و در نهایت قیامت بر پا خواهد شد.
 از همه خوانندگان گرامی ضمن التماس دعا در خواست دارم موارد کاستی را عفو و تذکرات لازم را به اینجانب ارائه نمایند.

صفر قربان پور
مدیر کل تبلیغات اسلامی استان مرکزی

 

آمار بازدیدها

بازدید های امروز 92

بازدید های دیروز 451

بازدید های این هفته 2401

بازدید های این ماه 10927

مجموع بازدید ها 957273