«واز نشانه های او این است که از جنس خودتان همسرانی برای شما قرار داد و آفرید تا در کنارآنان آرامش یابید و در میانتان مودت و رحمت قرار داد، درا ین نشانه هایی است برای گروهی که تفکر می کنند»تفکر می کنند». روم/ آیه 21
 
این آیه به نخستین سنگ زیر بنای جامعه بشری یعنی واحد خانواده و رابطه روحی حاکم برآن اشارهدارد. خداوند متعال در این آیه کریمه هدف از زندگی زناشویی و مشترک را بقای نسل بیان نکرده،بلکه هدف را بدست آوردن آرامش بیان نموده است
 
ارامشی که از زندگی زناشویی به دست می آید بخاطرآن است که این دو جنس مکمل هم و مایهشکوفایی و نجات و پرورش یکدیگر هستند، به گونه ای که هر یک از ان دو، بدون دیگری ناقصاست و از طریق همسری تکامل خویش را باز می یابد،این آرامش منحصر به جنبه جسمانی نیست بلکه جنبه روحانی . اخلاقی آن مهمتر و قوی تر است.
 
امام صادق علیه السلام فرمود:همتا و هم شأن به این معنی است که پاکدامن باشد و زندگی با او همراهبا آسایش باشد.
خانه ای که آرامشگاه است ، مناسب ترین سکوی اعتلای وجود است و همسری که آرامش بخشاست،مطلوب ترین همدل و همراه می باشد.
 
آرامش خاطر وآسایش روان همسران زمانی به شایستگی فراهم می گردد که ارتباط متقابل ایشان برپایه ی محبت،عطوفت ،مهربانی و گذشت باشد.
در مقاله گذشته به ویژگی های ارتباط سالم زن و شوهر پرداختیم و در این نوشتار به علل ارتباطناسالم زوجین و نیز عوامل سردی روابط بین آنها اشاره می شود که عبارتند از:
1-اصرا و پافشاری بر سخن خود(خودمحوری)
باید توجه داشت که در زندگی مشترک که اصل بر سازندگی است .یکی از مهمترین عامل آن تعاملبا یکدیگر است نه اینکه هر کسی حرف خودش را بزند که باعث از بین رفتن آرامش خواهد شد. درنتیجه کدورت بوجود می آورد.
 
2-خود را بی عیب و دیگری را مقصردانست
باید توجه داشته باشیم که در عالم خلقت غیر از خداوند متعال و معصومین علیهم السلام هیچکس بی عیب نیست منتهی مشکل ما این است که عیب دیگران را برجسته می کنیم و عیب خود را نادیده میگیریم که از زشت ترین رفتارهاست.
 
3-توهین کردن به طرف مقابل یا شریک زندگی
در روایت دارد «ذلیل ترین مردم کسی است که به مردم اهانت کند». ودر روایت دیگر وارد شده که روش افراد پست،سخن زشت گفتن است توهین و تحقیر نفرت را به دنبال دراد.
 
4-عدم درک احساسات همسر و همدلی و همدردی نکردن لازم است همسران وقتی را برای خود اختصاص دهند و با هم حرف بزنند و نسبت به احساساتهمدیگر واکنش نشان دهند.وظیفه شوهر فقط نان آوردن نیست و وظیفه زن تنها پخت و پز نمیباشد،بلکه گفتگوی صمیمی و گوش دادن به حرف های همسر و ارتباط کلامی سالم از مهترین وظیفهآنهاست که نباید از آن غفلت ورزید.
 
5-افشاءکردن نقاط ضعف و عیب
بیان نقاط ضعف همدیگر به ویژه در حضور دیگران که باعث رنجش و ناراحتی و اهانت به شخصیت او خواهد بود و باعث تزلزل نظام خانواده خواهدشد.
 
6-مخاصمه مجادله و مشاجره کردن
خانه محل جنگ و دعوا نیست بلکه محیط آرامش است.زن و شوهر دشمن هم نیستند بلکه رفیق وهمراه و دوست یکدیگرند که اقتضای دوستی ،همزیستی مسالمت آمیز است.در روایت دارد «با زیادمشاجره کردن، دیگر محبتی باقی نمی ماند».
 
7-خرده گیری پیاپی،علت یابی های بی مورد و دخالت های بیجا
 
8-سرزنش کردن و طعنه زدن
 
9- خود را بالاتر دانستن (خود بزرگ بینی)
 
10-مسخره کردن که قران کریم در سوره حجرات صراحتا می فرماید « همدیگر را مسخره نکنید».
 
11-سخن گفتن با لحن خشن و نامناسب
 
12معایب فامیل را به رخ کشیدن
 
13-قهر کردن و فاصله گرفتن از همدیگر.
 
متاسفانه یکی از طلاق هایی که امروزه در بعضی از خانواده ها وجود دارد طلاق عاطفی است یعنی زن وشوهر در زیر یک سقف با هم هستند اما با هم زندگی نمی کنند و هیچ رابطه عاطفی با همدیگرندارند که برای خود و فرزندانشان آسیب های جدی بدنبال دارد.
 
14- سوء ظن
بدگمانی آثار مخربی را بدنبال خواهد داشت و مثل خوره بجان نظام اخلاقی خانواده می افتد و ارزشهای اخلاقی خانواده را به نابودی می کشاند.

آمار بازدیدها

بازدید های امروز 181

بازدید های دیروز 607

بازدید های این هفته 4512

بازدید های این ماه 10637

مجموع بازدید ها 1052790